Op bewijs gebaseerde inzichten over gewicht, metabolisme en voeding.
De officiële bewegingsrichtlijnen zijn specifieker dan de meeste mensen beseffen — en uit het wetenschappelijk onderzoek waar ze op zijn gebaseerd, blijkt dat er al aanzienlijke voordelen zijn bij een intensiteit die veel lager ligt dan wat velen denken dat nodig is om effect te hebben.
Intermitterend vasten is geen specifiek dieet, maar een reeks eetpatronen, en de metabolische verandering die de meeste effecten ervan veroorzaakt, begint niet op het moment dat een maaltijd voorbij is.
Creatine is een van de meest grondig onderzochte supplementen in de sportgeneeskunde, maar mythes over nierschade en vochtophoping overschaduwen nog steeds wat decennia van onderzoek daadwerkelijk aantonen.
Ozempic en Mounjaro worden vaak gezien als onderling uitwisselbare injecties voor gewichtsverlies, maar ze richten zich op verschillende combinaties van receptoren voor darmhormonen — een onderscheid met reële klinische gevolgen.
Hetzelfde buikvet kan, afhankelijk van de levensfase, verschillende hormonale oorzaken hebben — chronische stress, de menopauze, een dalend testosterongehalte of simpelweg insulineresistentie. Zelfs mensen met een normaal gewicht zijn hier niet automatisch van vrijgesteld.
GLP-1-geneesmiddelen krijgen de meeste aandacht, maar ze zijn niet de enige beschikbare categorie — en er is een oudere optie die de vetopname rechtstreeks blokkeert, zonder ook maar enigszins in te werken op de eetlust.
Een schommeling van 1 à 2 kilogram in één nacht duidt vrijwel nooit op daadwerkelijke vettoename of -afname — meestal gaat het om vocht. Hieronder lees je wat de dagelijkse schommelingen op de weegschaal werkelijk veroorzaakt, en welke voortgangsindicatoren een nauwkeuriger beeld geven.
Sporten werkt niet helemaal zoals de meeste mensen denken als het gaat om gewichtsverlies — het lichaam compenseert dit vaak ongemerkt. Slaap heeft daarentegen een vreemder effect dan alleen maar het verhogen van het hongergevoel: het verandert specifiek de manier waarop de hersenen reageren op junkfood.
Het metabool syndroom manifesteert zich zelden als één opvallend symptoom — het is een reeks grensgevallen die, samen, het gezondheidsrisico veel sterker verhogen dan elk van deze factoren afzonderlijk zou doen. Hieronder wordt uitgelegd hoe het syndroom daadwerkelijk wordt gedefinieerd en waarom het zo vaak over het hoofd wordt gezien.
Twee mensen met hetzelfde gewicht kunnen heel verschillende gezondheidsrisico’s lopen, afhankelijk van waar dat gewicht zich bevindt. Hieronder lees je waarom vet rond de buik zich zo anders gedraagt dan vet op andere plaatsen — en wat het daadwerkelijk vermindert.
Insulineresistentie ontstaat vaak al jaren voordat een standaard bloedsuikertest dit zou signaleren. Hieronder vind je de vroege waarschuwingssignalen, wat er daadwerkelijk in het lichaam gebeurt en wat de insulinegevoeligheid daadwerkelijk verbetert.
GLP-1-receptoragonisten hebben de discussie over medische gewichtsbeheersing ingrijpend veranderd. Hieronder wordt uitgelegd hoe ze precies in het lichaam werken, wat uit onderzoek blijkt en welke risico’s je in overweging moet nemen voordat je een dergelijk middel overweegt.
Crashdiëten mislukken om biologische redenen, niet vanwege een gebrek aan wilskracht. Hieronder lees je wat een strenge caloriebeperking daadwerkelijk met de stofwisseling doet, en welke medisch begeleide methoden met het lichaam meewerken in plaats van ertegenin te gaan.
